اسارت

در جامعه کنونی ایران بویژه قشر آگاه و بنظر موجه، در ماه محرم؛

یک دهه مراسم می گیرند و عزاداری می کنند که امام حسین سلام الله علیه را به قتلگاه ببرند و فردای عاشورا عَلَم و پرچم و تکیه ها به انباری ها می رود.

در صورتی که اوج مصیبت ها به فرموده اهل بیت و امام زمان سلام الله علیهم اجمعین تازه آغاز می شود.

و زاییده این اندیشه و مسئول این بی توجهی، با افراد محوری جامعه و اهل رسانه و منبر و منبری است.

و صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران در رأس این غلط.

رادیو را باز کن! "تی وی" را هم روشن!

رسالت موج رادیوی پیام و ورزش و کوفت و زهر مار دیگر و نیز کارکرد شبکه های "تی وی" که هر چند ماه مثل قارچ بیرون می زند و مضاف بر مضاف الیه می شود؛

این است که روزی چندصد بار با موسیقی های دلنواز مردم را شاد کنند و به وجد بیاورند تا خدای نکرده مردم ما در رتبه های بالای افسردگی و غمگین جامعه جهانی قرار نگیرند.

آخر قرار است این ها مردم را به جای نشاندن پای ماهواره و "رادیو فردا" به سمت خود بکشانند.

خاک(تربت) بر سر من مذهبی که فقط باید ببینم و بشنوم و اعصاب پاره کنم و بنویسم! که فی الحال بیشتر از این از من برنمی آید...

و خاک بر سر هیئت نظارت و شورای عالی فلان بهمان و آن و آن یکی تر.

و همه این ها به قیمت راضی نگه داشتن اقلیت افراد جامعه است.

عزیزشان بمیرد تا چهل شبانه روز ریش و احشاء خود را بلند می کنند! و مشکی پوش اند...

اهل بیت پیامبر که عزیز هستی اند و خداوند.

اندیشه و پیام "اسارت" کجا باید بیان بشود؟؟

زینب؛

نماد "مقاومت" کجا باید معرفی بشود؟؟

در این عرصه "غیورمردی" می طلبد راه بر باشد...

هم چون "زینب سلام الله علیها".